เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 387 กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เทวทูต
“...ที่นี่คือด่านเจียหลิงหรือ”
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เย่กู่ยีจ้องมองอาคารขนาดมหึมาที่ซ่อนตัวอยู่ในหมอกพิษสีม่วง เห็นเค้าโครงได้ราง ๆ อย่างตะลึงงัน
“รู้สึกว่ามันต่างจากที่ฉันคิดไว้เยอะเลย”
สายลมแห้งแล้งพัดผ่านซากกำแพงที่เงียบงันไร้ชีวิต ก่อให้เกิดกลิ่นหวานคาวสนิม ฐานหินบะซอลต์ที่เคยแข็งแรงผุกร่อนไปตามกาลเวลาอันยาวนาน ปกคลุมไปด้วยไลเคนสีม่วงดำ สภาพที่ไร้ชีวิตชีวาเป็นเครื่องเตือนใจนักผจญภัยทุกคนที่พยายามจะก้าวเข้าไป
ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกมันกับหมอกพิษสีม่วงนั้น ใครกันแน่ที่ทำให้อีกฝ่ายถือกำเนิดขึ้นมา
เดิมทีเธอคิดว่าด่านเจียหลิงในฐานะสถานที่ที่ตำแหน่งเทพของเชียนเริ่นเสวี่ยแตกสลาย ยังไงก็ควรจะเป็นภาพอันรุ่งโรจน์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ล้อมรอบไปด้วยแสงทองทุกหนแห่ง
แต่พอมาถึงที่กลับพบว่า ภาพตรงหน้านี้ ไม่ต้องพูดถึงคนปกติเลยหรอก แม้แต่ผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมารก็คงไม่อยากอยู่ในที่ผีสิงแบบนี้ได้นานหรอกมั้ง
ฮั่วอวี่หาวไม่พูดอะไร แค่ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวอย่างเงียบ ๆ ยื่นมือไปลูบกำแพงเมืองที่ผุพังจนแทบมองไม่ออกว่าเคยเป็นหน้าตาอย่างไร