เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 281 เย่กู่ยีผู้หลงใหลการเรียนรู้ (รวมสองตอน)
“เจ้าหอฝุ่นแดง”
ขณะที่คณะของฮั่วอวี่หาวกำลังเดินออกไปตามทางที่มา จู่ ๆ เสียงหนึ่งที่ฟังดูนุ่มนวลก็เรียกให้พวกเขาหยุดฝีเท้า
จิ้งหงเฉินชะงักร่าง หันกลับไปมองเงาร่างที่นั่งอยู่บนรถเข็นซึ่งเหล่าข้ารับใช้ด้านหลังกำลังเข็นเข้ามาใกล้พวกเขาช้า ๆ แล้วเอ่ยถามอย่างเรียบเฉย
“องค์ชายรัชทายาทมีธุระอะไรหรือ”
“เพียงบังเอิญเกิดอารมณ์อยากคุยกับเจ้าหอขึ้นมากะทันหัน ไม่ทราบว่าเจ้าหอจะให้เกียรติหรือไม่”
“โอ้? กระหม่อมนึกว่าใต้เท้าจะยังคงหลบเลี่ยงไม่ยอมพบหน้าเหมือนเช่นเคยเสียอีก วันนี้กลับเสด็จมาหาถึงที่ด้วยพระองค์เอง ช่างเหนือความคาดหมายอยู่บ้างจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ”
มองรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของสวี่เทียนหราน ใบหน้าของจิ้งหงเฉินก็เผยความเย้ยหยันอย่างหนาแน่น “ดูท่าฝ่าบาทที่หายตัวไปสองปีนี้คงก้าวหน้าไม่น้อย ในที่สุดก็ไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไปแล้วสินะ”
ราวกับกำลังเยาะหยันพวกคนเล็กคนน้อยที่พอได้ดีขึ้นมาวันเดียวก็รีบร้อนอยากอวดโชว์ ถ้อยคำที่บาดหูนั้นทำให้สวี่เทียนหรานกำที่เท้าแขนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มบนใบหน้าก็เริ่มดูฝืน ๆ