เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 272 ยังไงก็เคยเห็นมาแล้ว (รวมสองตอน)
ราวกับถูกจุดไฟขึ้นมา
เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นจากแผ่นหลังของฮั่วอวี่หาว ใช้กระดูกเป็นฟืน เนื้อและเลือดเป็นเชื้อไฟ ราวกับจะสลายร่างกายของเขาทีละนิ้วทีละน้อย พร้อมความเจ็บปวดที่เกินกว่าคนทั่วไปจะเข้าใจ
เขาเม้มฟันแน่น ตัวงอลงอย่างควบคุมไม่ได้ ก้มตัวลง กดกลั้นเสียงครางจากความเจ็บปวดที่ใกล้จะทะลักออกมาจากลำคอ
แม้จะมีกู่เยวี่ยน่าคอยช่วย กระบวนการหลอมรวมโอสถมังกรน้ำแข็งและเพลิงก็ยังไม่ง่ายเลย มองจากระยะไกล เสื้อผ้าบนตัวฮั่วอวี่หาวถูกเผาไหม้จนหมด เผยให้เห็นแผ่นหลังที่ถูกเผาจนดำไหม้เหมือนถ่าน
บาดแผลที่น่าสยดสยองตัดสลับกันราวรอยแตกแห้งบนท้องแม่น้ำ แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกแม้แต่น้อย มีเพียงใต้เนื้อที่ไหม้เกรียมนั้น แสงสีเขียวอมฟ้าที่มองเห็นได้ราง ๆ พลุ่งพล่านอยู่ไม่หยุด ราวกับชีวิตที่ถือกำเนิดใหม่
พลังชีวิตอันน่าสะพรึงที่แฝงอยู่ในกระบี่ชีวากำลังฟื้นฟูบาดแผลของฮั่วอวี่หาวด้วยความเร็วที่เกินกว่าเดิมมาก ในฐานะแนวป้องกันสุดท้ายเพื่อยับยั้งไม่ให้ร่างกายและเส้นลมปราณของเขาตายไปอย่างสิ้นเชิง
แต่นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด อีกครึ่งหนึ่งที่ทุกคนมองไม่เห็น แผ่นหลังของฮั่วอวี่หาวกำลังเผยสีเขียวอมขาวที่แผ่ความเย็นยะเยือกสุดขีด พลังสองชนิดที่ตรงกันข้ามกำลังบดขยีกัน ดูราวกับกระบี่คู่กำเนิดที่หลอมจากซากกระดูกของราชามังกรน้ำแข็งและเพลิง รักษาสมดุลอันประหลาดไว้