เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 271 ใช้ไม่หมด ใช้ยังไงก็ไม่หมด (รวมสองตอน)
กินผลไม้พอเป็นพิธี รอให้เรี่ยวแรงฟื้นคืนมาบ้าง ฮั่วอวี่หาวก็จัดตั้งเตาย่างขึ้นอย่างชำนาญ แล้วจุดฟืนให้ติดไฟ
สิบวันไม่ได้กินข้าว อาศัยแค่กินเจอย่างเดียวฟื้นเรี่ยวแรงไม่ได้แน่นอน พอดีชิวเอ๋อร์จับสัตว์ป่าที่เขาบอกชื่อไม่ได้หลายตัวในป่า เอามาให้อิ่มท้องได้ไม่มีปัญหาแน่
พร้อมกับควันไฟเส้นหนึ่งที่ลอยขึ้นมาจากเขตอัปมงคลสูงสุดที่ได้ชื่อว่าเป็นเขตต้องห้ามของมนุษย์ กู่เยวี่ยน่าและจักรพรรดินีหิมะที่หายไปก่อนหน้านี้ก็ราวกับรับรู้ถึงการเรียกขานบางอย่าง มาถึงข้างกายฮั่วอวี่หาวอย่างเงียบเชียบ
“ตื่นแล้วเหรอ รู้สึกเป็นยังไงบ้าง”
เสียงกังวานล่องลอยเข้าหู ฮั่วอวี่หาวหันไปมองหญิงสาวผมเงินที่มาอยู่ข้างกายเขาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ กลั้นไม่ไหวต้องกลอกตา
“ต้องขอบคุณบางคน จิตใจดีเป็นพิเศษไม่เคยมีมาก่อน ติดแค่ร่างกายที่พอมีอาการอ่อนล้าบ้าง”
ทว่ากู่เยวี่ยน่ากลับราวกับไม่เข้าใจถ้อยคำที่จงใจพาดพิงนั้น ดวงตาสองข้างราวคริสตัลม่วงกะพริบปริบ ๆ อย่างใสซื่อ น้ำเสียงยังแฝงไว้ด้วยความเรียบเฉยราวกับเก็บงำความดีความชอบไว้ลึก ๆ
“ไม่ต้องเกรงใจ คราวหน้ามีเรื่องแบบนี้อีกก็มาขอให้ฉันช่วยได้อีก”