0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 158 ถังซาน คุณธรรมของผู้เป็นลูกคือกตัญญูเป็นอันดับหนึ่ง

เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นอายที่แกร่งกว่าตนเองอยู่อย่างเลือนราง สีหน้าของไท่ถานก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ความดุร้ายในใจกลับสลายหายไปอย่างรวดเร็วภายใต้แสงทองคำนั้น สติกลับคืนมา

ต่างจากความหม่นหมองของไท่ถาน ผู้อาวุโสเสวียนฝั่งตรงข้ามกลับผ่อนคลายลงอย่างลับ ๆ ราวกับปลดภาระอันหนักอึ้ง

ทั้งสองหันไปมองพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย เห็นร่างชราที่อาบไล้ด้วยแสงทองคำทั้งร่างกำลังค่อย ๆ เดินมาทางนี้

แม้รูปร่างยังดูผอมบางอยู่บ้าง แต่หมู่เอินที่เปิดวิญญาณยุทธ์ออกมาก็ไม่หลังค่อมเหมือนก่อนอีกต่อไป กลับยืนตัวตรงสง่า ผสานกับเกล็ดมังกรสีขาวที่คลุมทั้งร่าง เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้ไท่ถานรับรู้ถึงแรงกดดันมหาศาล

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโมโหที่ตนเองกลับหวั่นเกรงกลิ่นอายของมนุษย์คนหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว หรือเป็นเพราะโกรธคำพูดของหมู่เอิน ไท่ถานก็หัวเราะเย็นชา

“จบแค่นี้?”

“หรือว่าบาดแผลที่ข้าได้รับจะปล่อยให้ผ่านไปเฉย ๆ อย่างนี้!?”

แม้เขาจะรู้ว่าหากยังดื้อดึงสู้ต่อไปก็ต้องถูกลงโทษจากหนิวเทียนแน่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่ชอบเอาชนะตลอดมาอย่างเขาจะยอมกลืนกำไรขาดทุนนี้ไปง่าย ๆ