0157

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 เจ้าแก่ยังทนต่อการทุบตีได้ดีทีเดียว

“ปล่อยเขา?”

ราวกับถูกน้ำเสียงเยี่ยงคำสั่งนี้ทำให้ขบขัน ไท่ถานหัวเราะในลำคอเบา ๆ มองผู้อาวุโสเสวียนที่เบิกตาโพลงด้วยความโกรธ แล้วย้อนถามด้วยน้ำเสียงดูแคลน

“ด้วยสิทธิ์อะไร?”

เขาย่อมเข้าใจดีว่าเจ้าแก่ผู้นี้อาจไม่ได้เห็นตอนที่เขาชิงตัวคนมาจาก manos ของโต้วหลัวผู้ได้รับสมญาคนนั้น จึงเข้าใจผิดว่าตนกับโต้วหลัวผู้ได้รับสมญาผู้นั้นเป็นพวกเดียวกัน

แต่นับว่าเข้าใจผิดแล้วอย่างไร?

หากเจ้าแก่ผู้นี้พูดจาดี ๆ กับเขา เขาอาจจะไว้หน้าและอธิบายให้ฟังสักหน่อย

แต่คู่สนทนากลับทำหน้าตาเหมือนตนไปติดหนี้แปดล้านของเขาเสียอย่างนั้น คิดจริง ๆ หรือว่าเขาเป็นคนอารมณ์ดี?

ผู้อาวุโสเสวียนสำลักคำพูด ชะงักไปครู่หนึ่ง มองวงแหวนวิญญาณหมื่นปีเก้าวงใต้เท้าไท่ถาน แล้วหันไปมองถังซานที่ใบหน้าถูกอัดจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นคน สีหน้ายิ่งทวีความยากลำบาก