เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 85 กินอะไรถึงโตแบบนี้
“อืม……”
เสียงพึมพำที่แฝงความน่ารักออดอ้อนดังก้องอยู่ข้างหู ฮั่วอวี่หาวที่ยังหลับฝันอยู่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็รู้สึกว่าก้อนเนื้อนุ่มในอ้อมกอดขยับเบียดเข้าหาตนเองอีกครั้ง
ความรู้สึกประหลาดราวกับถูกรถบรรทุกใหญ่ทับถมทำให้เปลือกตาที่ปิดสนิทของเขากระตุกเบา ๆ สองสามครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ลืมขึ้นในที่สุด
สิ่งที่แรกเห็นคือเนื้อนวลอวบอิ่มที่ขาวผ่องกว่าลำแสงแรกของยามรุ่งอรุณเสียอีกหลายเท่านัก
และองุ่นลูกน้อยที่เย้ายวนซึ่งแดงสดยิ่งกว่าดวงตะวันยามเช้าอีกหลายเท่า แทบจะจ่ออยู่ตรงหน้าผากเขาแล้ว
“.?”
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
สัมผัสถึงอาการปวดตึงที่ส่งมาจากทั่วทุกอณูร่างกาย ดวงตาที่ว่างเปล่าของฮั่วอวี่หาวค่อย ๆ โฟกัสชัดขึ้น ความคิดที่สับสนพร่าเลือนก็กลับคืนมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับความทรงจำเมื่อคืน