0084

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 เจ้านี่มันไม่ปกติเลยนะ

หลังจากอำลากู่เยวี่ยน่าที่บันไดแล้ว ฮั่วอวี่หาวก็เห็นร่างสูงเพรียวที่พิงประตูห้องพักของตนรออยู่อย่างเงียบ ๆ

แสงจันทร์ลอดผ่านหน้าต่างทางเดินสาดลงบนร่างของอีกฝ่าย เผยให้เห็นเรือนร่างร้อนแรงที่แม้แต่ชุดคลุมสีดำหลวม ๆ ก็ยังปกปิดไม่มิด เส้นผมสีแดงหยิกหยอยโผล่ออกมาจากฮู้ดสองสามเส้นให้เห็นรำไร

เพราะปีกหมวกต่ำลงมามาก อีกฝ่ายจึงเผยให้เห็นเพียงครึ่งล่างของใบหน้า ริมฝีปากสีแดงฉ่ำเย้ายวนบางครั้งก็เม้มเข้าหากัน บางครั้งก็ขบด้วยฟันขาวราวกับกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างไว้

ดูเหมือนจะสังเกตเห็นฮั่วอวี่หาวมาตั้งแต่เนิ่น ๆ นับตั้งแต่จังหวะที่เขา้าวเท้าเข้ามาในทางเดิน ดวงตาสีชมพูอ่อนคู่หนึ่งก็จับจ้องมาที่เขา

“นายคือฮั่วอวี่หาวใช่ไหม ฉันชื่อหม่าเสี่ยวเถา ศิษย์สำนักใน อาจารย์ใหญ่คงเล่าเรื่องของฉันให้นายฟังแล้วสินะ”

พลางพูด หม่าเสี่ยวเถาก็พลางสำรวจรุ่นน้องหนุ่มที่จางเล่อเซวียนแนะนำเธอด้วยตัวเองคนนี้

ก็หน้าตาดีใช้ได้เลยนะ

งั้นอาจารย์ใหญ่ก็ยื่นขอไปเป็นครูประจำชั้นที่สำนักนอกเพราะรุ่นน้องคนนี้สินะ