กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้มีแต่กินให้มากถึงจะคุ้มทุน เขาย่อมต้องกินอีกสักหน่อย เพราะเลยหมู่บ้านนี้ไปแล้ว ก็ไม่มีร้านนี้อีก
“เอาอีก 10 ชามใหญ่!” ซูโหยวตะโกนเสียงดัง
“10 ชามใหญ่? คุณกินหมดหรือ? เมื่อครู่คุณไม่ใช่เพิ่งกินไป 10 ชามใหญ่หรือ?” เสิ่นซูหลีขมวดคิ้วถาม
ตาแก่นี่คงไม่ใช่ว่าเพราะเธอไม่ขายวัตถุดิบให้พวกเขา เขาก็เลยมากินดื่มสุรุ่ยสุร่ายในสำนักของพวกเธอหรอกนะ?
“ในเมื่อฉันพูดแล้ว ก็ย่อมกินหมดได้แน่ เธอให้พวกเขายกมาเสิร์ฟเลยก็พอ ถ้าเธอไม่เชื่อ ก็ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ฉันรับรองว่ากินไหวแน่” เขาแทบจะตบอกตัวเองอยู่แล้ว