กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเสิ่นจวินอี้เข้ามา ทั้งสองคนต่างก็ไม่ยอมออกมาจากห้องครัว กลับกันยังไล่เขาออกมาอีก ไม่มีทางเลือก เขาจึงได้แต่นั่งรออยู่ข้างนอก
ช่างเถอะ เขาแค่นั่งรอชิมรสชาติก็พอ ดูท่าวันนี้เขาจะมีบุญปากแล้ว
หลังจากเสิ่นจวินอี้นั่งรอได้ไม่นาน คนที่มาก็เริ่มเยอะขึ้น ไม่นานนักลานบ้านเล็กๆ ของเสิ่นซูหลีก็เต็มไปด้วยผู้คน
ในเวลานี้เอง ป้ายหยกส่งเสียงของเสิ่นจวินอี้ก็สว่างขึ้น เขารีบลุกขึ้นหามุมเงียบๆ แล้วถึงเปิดรับสาย: “ใคร?”
“เจ้าสำนักเสิ่น ฉันเอง ฉันคิดว่าสำนักใหญ่ๆ ของพวกเราน่าจะจัดประชุมกันได้แล้ว”
“ประชุมเรื่องอะไร? คุณได้คุยกับเจ้าสำนักอื่นหรือยัง?” เสิ่นจวินอี้ขมวดคิ้ว