กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้เสิ่นซูหลีไม่รู้เลยว่านางรับอสนีสวรรค์ไว้ทั้งหมดเอง นับตั้งแต่ไข่ดำน้อยโดนอสนีสวรรค์ผ่าหนึ่งครั้ง ก็ไม่ถูกผ่าอีกเลย
ไข่ดำน้อยอยากกระโดดออกไป เสิ่นซูหลีกำไว้แน่นไม่ให้มันออกไป พลางพูดเสียงเบา “เจ้าคนอกตัญญู ลืมไปแล้วหรือว่าใครฟักแกไม่เว้นวันเว้นคืน ลืมไปแล้วหรือว่าใครประมูลแกามา? ถ้าไม่มีฉัน ป่านนี้แกก็คงถูกย่อยไปนานแล้วในท้องใครสักคน เราสองคนทำสัญญากันไว้แล้ว แกหนีไม่พ้นหรอก”
มันส่ายไปมาอย่างร้อนใจ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเค้นออกมาประโยคหนึ่งด้วยเสียงเล็ก ๆ อ้อแอ้ “ฉัน… ฉันไม่ได้คิดจะหนี ฉัน… ฉันแค่อยากกินอะไรสักหน่อย…”