กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่เป็นไร ฉันแค่พูดไปอย่างนั้นแหละ ศิษย์พี่ฉินไม่ต้องใส่ใจ ตอนนี้ตั้งใจจัดการกระต่ายหิมะตาแดงพวกนี้เถอะ นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากมาก”
พอคำพูดของเสิ่นซูหลีเพิ่งจบลง ก็เห็นเมฆอสนีรวมตัวกันเป็นผืนใหญ่บนท้องฟ้า กดให้ท้องฟ้ามืดมิดราวกับพร้อมจะกดลงมาได้ทุกเมื่อ
“ไม่ดีแล้ว เดี๋ยวอสนีสวรรค์ก็จะตกลงมาแล้ว” สีหน้าเสิ่นซูหลีเปลี่ยนไป นางคิดว่ายังเล่นได้อีกสักพัก ตอนนี้เห็นทีจะไม่ได้แล้ว พวกนางต้องรีบออกจากที่นี่ แต่มีกระต่ายหิมะตาแดงเฝ้าอยู่ หากพวกนางออกไปทันที หวังเสี่ยวเจ้าย่อมต้องบาดเจ็บแน่