กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางไม่ต้องการกินของคนอื่น แม้จะไม่ถึงกับกินไม่ได้ แต่ก็เรียกได้ว่าห่างไกลจากความอร่อยมากนัก
อีกอย่าง พวกเขายังทำอาหารออกมาแปลกๆ อีก นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาใช้วัตถุดิบอะไร ถึงได้ทำอาหารออกมาแปลกประหลาดได้ขนาดนี้
“เอ่อ...ศิษย์น้องหญิงเล็ก เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก ฉันไม่แย่งอาหารเธอแน่ ฉันออกไปกินข้างนอกเองก็ได้” เจียงหลีเองก็ไม่รู้ว่าทำไมศิษย์น้องหญิงเล็กถึงระแวดระวังขนาดนี้ คิดเสียว่านางคงไม่ออกไปข้างนอกนานเกินไปจนหิวจัดแล้ว
เขายังคิดอยู่เลยว่าเดี๋ยวออกไปแล้วจะนำอาหารมาให้ศิษย์น้องหญิงเล็กบ้าง เผื่อว่านางจะกินไม่พอ
ภายใต้สายตาจับจ้องของเสิ่นซูหลี เจียงหลีก็ยอมออกไปในที่สุด เสิ่นซูหลีถอนหายใจเบาๆ หยิบอาหารในกล่องออกมาอย่างรวดเร็ว