กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ศิษย์น้องหญิงเล็ก ฉันโง่เกินไปหรือเปล่า แม้แต่เรื่องง่ายๆ แบบนี้ก็ทำไม่ได้ ฉันโง่เกินไปแล้ว...”
“ฉันขอลองอีกที” จินฉานเงยหน้าพูดประโยคหนึ่งแล้วก้มหน้าก้มตาพยายามต่อไป
สถานการณ์ในตอนนี้เหมือนกับมีอาหารมาเสิร์ฟถึงปากแล้ว แต่พวกเขากลับกินไม่ได้ เป็นหลักการเดียวกันเลย
“ช่างเถอะ อย่าพยายามกันต่อเลย ในเมื่อวิธีนี้ไม่ได้ผล พวกเราก็เปลี่ยนวิธีใหม่ เถอะน่า คนเราจะถูกฉี่กั้นจนตายได้อย่างไรกัน?”
“พรูด—”
“ฮ่าๆๆ ศิษย์น้องหญิงเล็ก เธอ...เธอนี่อารมณ์ขันจริงๆ...”
คนอื่นๆ เปลี่ยนอารมณ์จากความหดหู่ก่อนหน้านี้ กลายเป็นผ่อนคลายขึ้นมา