กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่มีปัญหา พวกเราฟังคุณ” เหลิงซูในใจผ่อนคลายลง
เฉินเหนียนเองก็ลอบผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ ขอแค่เธอไม่เป็นอะไรก็พอ
“พวกคุณสองคนคุยกันก่อนนะ ฉันกับปรมาจารย์หลิวขอตัวออกไปข้างนอกสักครู่”
เสิ่นซูหลีไม่สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของหลิวเทียนรุ่ย เธอคว้าแขนเขาแล้วเดินออกไปทันที
ทั้งสองเดินออกมาจากลานบ้าน เสิ่นซูหลียังไม่วางใจจึงลากหลิวเทียนรุ่ยออกไปไกลอีกหน่อยถึงจะเอ่ยขึ้นว่า “ปรมาจารย์หลิว คุณมีสมุนไพรโอสถที่ทำให้คนหลับใหลไหมคะ? ไม่ใช่แบบที่หลับทันทีนะ แต่เป็นแบบที่คนโดนไม่รู้ตัวน่ะค่ะ”