กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮู่… พวกคุณวิ่งกันเร็วจริง ๆ!” เสิ่นซูหลีเพิ่งจะตามมาถึงตอนนี้
เธอพูดไม่ออกเลย เพราะตบะต่ำ จึงไม่สามารถสกัดเหลิงซูไว้ได้ กลับถูกเธอทำร้ายเสียอีก ส่วนจะวิ่งหนีนั้นเธอก็วิ่งสู้คนอื่นไม่ได้ ดูท่าคงต้องเร่งบุกทะลวงระดับก้อนทองเหลืองให้เร็วที่สุด เธอตัดสินใจแล้วว่า เมื่อบุกทะลวงระดับก้อนทองเหลืองได้เมื่อไรค่อยออกเดินทางไปที่ราบน้ำแข็ง ก็จะพอมีหลักประกันอยู่บ้าง
“อาหลี ทำไมเธอถึงบาดเจ็บล่ะ?” เหลิงซูมองเห็นรอยเลือดที่มุมปากของเสิ่นซูหลีในทันที
หลิวเทียนรุ่ยรีบถามขึ้น “ยาโถวหลี ไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันมีสมุนไพรโอสถอยู่ที่นี่ เธอต้องการไหม?”