กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พ่อ พ่อมองผมแบบนี้ทำไม?”
“ไม่มีอะไร แกทำต่อเถอะ...”
“เอ่อ... พ่อ พ่อรีบไปจ่ายหินวิญญาณเถอะ แล้วรีบไปสลักชื่อที่สำนักวิญญาณมังกรให้เร็วที่สุดด้วย!” เซี่ยงซุยเร่งเร้าด้วยความร้อนใจ
เซี่ยงหยาง “...”
เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าลูกถูกยึดร่างไปหรือเปล่า? ปกติลูกชายของเขาไม่ใช่คนเย็นชาหยิ่งยโสหรือไง? ทำไมตอนนี้ถึงดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้
“รู้แล้ว แกอย่าเร่งนักเลย ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ เจ้าสำนักเสิ่น นำทางเถอะ” เขาพูดอย่างหมดเรี่ยวแรง
“อืม ไปกันเถอะ” เสิ่นจวินอี้พยักหน้า