กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แน่นอน ในเมื่อมันยอมรับเธอเป็นนายแล้ว ต่อให้เป็นเพียงไข่สัตว์วิญญาณใบหนึ่ง มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ต่อให้เป็นสำนัก ก็ไม่มีสิทธิ์จะแย่งชิงไป” อวี๋เทียนฮวาลูบศีรษะเสิ่นอันรั่วเบาๆ เขารู้สึกว่าเธอช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง
“ขอบคุณอาจารย์ที่เข้าใจค่ะ! ศิษย์นึกว่าอาจารย์จะตำหนิศิษย์เสียอีก” นัยน์ตาที่เคยเป็นประกายของเสิ่นอันรั่วหม่นแสงลงในทันที
ภาพนั้นทำให้อวี๋เทียนฮวาเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง เขาไม่ทันได้คิดอะไรก็ดึงเสิ่นอันรั่วเข้าสู่อ้อมกอด ตบหลังเธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม “อารั่ว ในสายตาของอาจารย์ อาจารย์เป็นคนไม่มีเหตุผลถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”