กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้าคุณไม่รับไว้ ก็เท่ากับมองฉันเป็นคนนอก วันหลังถ้าฉันมีเรื่องเดือดร้อน ฉันจะไปหาศิษย์พี่คนอื่น แล้วจะไม่มาหาคุณอีก” เสิ่นซูหลีแสร้งทำเป็นโกรธแล้วหันหน้าหนี
สวี่จิ้งชวนตกใจจนทำตัวไม่ถูก “ศิษย์น้องหญิงเล็ก อย่าโกรธเลย ผมไม่ได้มองคุณเป็นคนนอกเลย ในสายตาผม คุณไม่ต่างอะไรกับน้องสาวแท้ ๆ ของผม เครื่องรางระเบิดแผ่นนี้ผมรับไว้ก็ได้ อย่าโกรธเลย...”
พูดพลางเขาก็หยิบเครื่องรางแผ่นนั้นบนโต๊ะขึ้นมา และบรรจงเก็บเครื่องรางระเบิดใส่แหวนเก็บสมบัติของตนเอง แล้วรีบเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของเสิ่นซูหลี
เมื่อเห็นว่าบนใบหน้าของเธอไม่มีท่าทีโกรธจริง ๆ หัวใจที่ลอยค้างอยู่จึงค่อยวางลงได้
“ศิษย์พี่คนที่สอง เก็บของพวกนี้ไว้เถอะ เราออกไปกันดีกว่า”