กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่างกายของเสิ่นซูหลีแข็งค้างไปครู่หนึ่ง แต่ก็กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว หากไม่ใช่เพราะสวี่จิ้งชวนเฝ้ามองศิษย์น้องหญิงเล็กคนนี้อยู่ตลอด เขาคงไม่มีวันสังเกตเห็น
“คุณมาแล้วหรือ! เอ้อ... ฮ่าฮ่าฮ่า เร็วดีนี่! ดีแล้วล่ะ!” เสิ่นซูหลียิ้มอย่างกระอักกระอ่วนและมีพิรุธ เธอไม่มีวันยอมรับหรอกว่า ที่จริงแล้วเธอแค่เสียดายหินวิญญาณที่จะต้องช่วยจ่ายให้ไป๋หลี ก็เลยพาเจียงหลีชิ่งหนีมา
“เร็ว??? รู้ไหมว่าฉันต้องใช้พลังวิญญาณไปเท่าไหร่ถึงจะไล่ตามมาทัน!” ไป๋หลีแทบจะโมโหจนตาย ไม่ผิดจริงๆ เธอเป็นคนไร้หัวใจ ยิ่งกว่ามันเสียอีก
“ไม่ใช่ว่าไล่ตามทันแล้วหรอกหรือ...”