เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขามีชุดอยู่แค่สองชุดเท่านั้น ตอนนี้เผาทิ้งไปชุดหนึ่งจึงเหลือแค่ชุดที่ใส่อยู่ชุดเดียว เห็นทีกลับไปคงต้องซื้อชุดเพิ่มอีกสักชุดแล้ว คุณภาพจะดีหรือไม่ไม่สำคัญสำคัญแค่ใส่ได้ก็พอ โชคดีที่หินวิญญาณที่ศิษย์น้องหญิงเล็กให้มายังเหลืออยู่บ้าง
หลังจากกินโอสถของเสิ่นซูหลี บาดแผลบนร่างกายก็ดีขึ้นบ้างแล้ว เขาถึงได้หยิบแผ่นหยกส่งเสียงออกมาติดต่อคนในสำนัก
“ผู้อาวุโสใหญ่ ผมอยู่ที่เมืองอวี๋หลินตอนนี้ พอจะส่งผู้อาวุโสระดับหยวนอิงมาช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ?”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?” เหมิงกังถามด้วยความร้อนรน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้หนูเจียงหลีไปที่เมืองอวี๋หลินตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่นั่นไม่ใช่ถิ่นของสำนักอู๋เย่วหรือ?
“เรื่องนี้เล่าไปคงยาวครับ เอาเป็นว่าท่านส่งคนมาช่วยผมก็พอ จำไว้ว่าต้องทำเงียบๆ อย่าให้คนของสำนักอู๋เย่วรู้ ไม่อย่างนั้นชีวิตน้อยๆ ของผมคงไม่รอด!”