กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีกสองคนก็ไม่ต่างกัน ใบหน้าที่เดิมทีขาวอยู่แล้วยิ่งซีดลงไปอีก ทั้งร่างทรุดลงไปนั่งกับพื้น ไหล่ทั้งสองข้างตกลง “ทะ… ทำไม… ทำไมถึงเป็นแบบนี้! จบแล้ว! จบสิ้นกันแล้ว! แล้วฉันจะกลับไปเจอคนในสำนักได้อย่างไร!”
รู้อย่างนี้ไม่น่าไปยั่วยุดาวเคราะห์ร้ายคนนั้นเลย เธอตั้งใจชัด ๆ ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่เธอควบคุม เธอถึงกับรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอจะทำอะไร!
“ไม่นะ ฉันยังแข่งต่อได้ใช่ไหม?” อีกคนในนั้นรีบเงยหน้าขึ้น มองไปที่หวี่หยางฮุยด้วยแววตาคาดหวัง