กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหวินม่านเออร์คิดไปคิดมาก็เผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ราวกับมีชัยชนะอยู่ในมือแล้ว
“คุณหัวเราะอะไร ตอบตกลงหรือไม่พูดมาสักคำ ฉันไม่อยากเสียเวลากับคุณที่นี่ ฉันยังต้องออกไปกินข้าวกับศิษย์พี่อีก” เสิ่นซูหลีมองเหวินม่านเออร์อย่างแสร้งรำคาญ ยกขาจะเดินออกประตู
“เดี๋ยว ฉันรับปากคุณ อย่าไป เรามาสาบานกันเดี๋ยวนี้เลย” เหวินม่านเออร์รีบขวางหน้าเสิ่นซูหลี ตอนนี้นางมองเสิ่นซูหลีราวกับเห็นเส้นปราณวิญญาณที่อุดมด้วยปราณวิญญาณเดินได้
“ได้ งั้นก็สาบานกัน” เสิ่นซูหลีมองเหวินม่านเออร์อย่างเรียบเฉย
เหวินม่านเออร์ “คุณก่อน”