บทที่ 68

บทที่ 68

ตูม

เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้า คลื่นกระแทกม้วนตลบ พลังดาราที่ปั่นป่วนโหมซัดไปทั่วสี่ทิศ

พื้นดินยุบตัวลง หญ้ารกทั่วยามพริบตากลายเป็นเถ้าถ่าน ฝุ่นควันตลบอบอวล สะเทือนเลื่อนลั่นรัศมีหลายร้อยเมตร

ด้วยเสียงของเจียงฉางคงเป็นจุดศูนย์กลาง แผ่ขยายออกไปร้อยเมตร

บริเวณใจกลางปรากฏหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ ลึกหลายสิบเมตร

"เรียบร้อย คราวนี้ต่อให้เป็นขั้นมหาสมุทรดาราจุดสูงสุด ก็กลายเป็นซากศพไปแล้ว"

ฟางเฉิงกงนำเฉาเย่และคนอื่นๆ เดินเข้าไป ยืนอยู่ข้างหลุมพร้อมกับยิ้มเยาะ

"เจ้าบ้านี่ จนตายก็ยังคิดว่าอาจารย์ของตัวเองจะฆ่ามัน"

เฉาเย่แค่นเสียงเยาะหยัน "น่าเสียดายที่ไม่ได้หมัดไท่เก๊กมา"