บทที่ 67

บทที่ 67

พุ่งตรงไปวางอุปกรณ์เฝ้าระวังในพงหญ้าด้านนอกก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นค่อยนำกล้องวงจรปิดขนาดเท่าแมลงวันติดตัวแยกย้ายออกมา

เมื่อกลับมาถึงสนามประลองความเป็นตายอีกครั้ง บนเวทีประลองทั้งสามแห่งยังคงห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังประลองยุทธ์กัน

เสียงกรีดร้องและเสียงคำรามฮึดฮัดยังคงดังระงม ทว่าการห้ำหั่นบนเวทีกลับดูไม่ดุดันเหี้ยมโหดเหมือนวันก่อน ๆ

"ข้าไม่ฆ่าเจ้า ไสหัวลงไปซะ"

บนเวทีประลอง ชายชุดดำคนหนึ่งสยบคู่ต่อสู้ลงได้ ทว่ากลับยึดไปเพียงแค่อาวุธเท่านั้น

เจียงฉางคงขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

สนามประลองความเป็นตายเช่นนี้ นอกจากตัวเขาแล้ว ยังจะมีคนยอมยั้งมืออีกหรือ

เป็นไปได้ไหมว่าจะโดนเขาขัดเกลาจิตใจเข้าให้แล้ว

เมื่อเกิดความสงสัยในใจ เจียงฉางคงจึงมุ่งหน้าไปหาลู่อู่ไห่