บทที่ 46

บทที่ 46

"พวกเจ้าคิดจะฉวยโอกาสเป็นชาวประมงรอเก็บผลประโยชน์อย่างนั้นหรือ ไม่คิดว่ามันเร็วเกินไปหน่อยหรือ?"

จางฮวาแค่นเสียงเย็นชา ตอนนี้เขาฟื้นกำลังขึ้นมาแล้ว แสงเย็นเยียบพลันปรากฏขึ้นบนกระบี่อีกครั้ง

"พวกเจ้าออกมาเร็วเกินไปแล้ว" เฉาเย่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"อะไร? พวกเจ้าสองคนถึงกับคิดจะแย่งชิงสิ่งของจากผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเจ้าหรือ?"

คนตระกูลจินที่เป็นหัวหน้าฟาดกระบี่ลงมา สะเทือนจนมารดาราพิเศษถอยร่น ก่อนเอ่ยเสียงเย็น

"ช่วยชีวิต? พวกหน้าไหว้หลังหลอก!"

จางฮวาและเฉาเย่มีสีหน้าเย็นชา พากันยกกระบี่เข้าจู่โจม

"รุ่นพี่ที่เหลือจัดการได้"

มนุษย์เกราะทองสองคนถอยหลังหนึ่งก้าว ขวางการโจมตีของทั้งสองเอาไว้