บทที่ 25

บทที่ 25

จีจื่อหลิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

เธอเพิ่งจะผ่านการสอบเข้ามหาวิทยาลัยครบทั้งสี่ปี เจ้าหมอนี่ก็รีบเร่งอยากให้เธอได้รับการจัดสรรงานเสียแล้ว

แถมยังคิดถึงเรื่องรุ่นพี่รุ่นน้อง ความเป็นเพื่อนพ้องพี่น้องนี่มันช่างบางเบาดั่งกระดาษเสียจริง

เรือน้อยแห่งมิตรภาพ นึกจะล่มก็ล่มลงเสียดื้อๆ

แน่นอนว่าเธอไม่ได้โกรธจริงๆ หรอก รู้ดีว่านี่เป็นเพียงคำพูดล้อเล่นเท่านั้น

ทั้งสองคนออกเดินทางต่อ ทว่าผ่านไปไม่นานนัก ด้านหน้าก็ปรากฏมารดาราขวางทางขึ้นมาอีกครั้ง

มารดาราขั้นเมฆาดาราช่วงต้นสองตัว กำลังก้มๆ เงยๆ ดมกลิ่นอะไรบางอย่างอยู่บนพื้น

จีจื่อหลิงลงมือสังหารพวกมันทันที เช่นเดียวกับทุกครั้งคือโยนให้เจียงฉางคง

เจียงฉางคงก็ไม่ได้เกรงใจ มารดาราขั้นเมฆาดาราช่วงต้น ให้แก่นปราณจิตตั้งหนึ่งพันสองร้อยแต้มเชียวหนา