บทที่ 23

บทที่ 23

"อ้า..."

เสียงกรีดร้องดังขึ้น กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนกึกโชยไปทั่ว

"เสี่ยวโม่..."

โจวเหวินคำรามลั่น ประกายกระบี่วูบไหว ซัดมารดาราจนถอยร่นไป

เจียงฉางคงหันไปมอง หนึ่งในสองยอดฝีมือขั้นปราณดาราถูกมารดาราแทงทะลุร่างเข้าอย่างจัง

ชายหนุ่มคนหนึ่งหวัดกระบี่ออกไป ถอยหลังไปสองก้าว สายตาจ้องมองไปยังเจียงฉางคง

"เจ้าคือเจียงฉางคงงั้นรึ? ทหารช่วยเหลือที่เจ้าพามาล่ะ?"

"อู๋จวิ้น มารดาแกสิ"

โจวเหวินด่ากราดออกมาทันที "แกหุบปากเน่า ๆ ของแกไปซะดีกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะแก พวกเราจะพุ่งออกไปกันหรือ?"