กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่เจียงเยวี่ยและกู้เหย่มาถึงโรงพยาบาล ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
“ทางนี้!”
ที่นี่คือโรงพยาบาลเขตทหาร ผู้บังคับกองพันจูนำทางอยู่ด้านหน้า เมื่อมาถึงหน้าห้องผู้ป่วยห้องหนึ่งก็พูดว่า “อยู่ที่นี่!”
“ขอบคุณมาก!”
หลังกล่าวขอบคุณแล้ว เจียงเยวี่ยก็ผลักประตูเข้าไปพร้อมกับกู้เหย่
นี่เป็นห้องผู้ป่วยสองเตียง แต่เตียงอีกเตียงว่างเปล่า มีเพียงเตียงที่อยู่ใกล้ประตูเท่านั้นที่มีคนนอนอยู่ เมื่อได้ยินเสียง คนบนเตียงก็หันหน้ามามอง ทว่าเมื่อเห็นว่าเป็นเจียงเยวี่ยที่เข้ามา เขาก็ชะงักไปทันที
“เหอจิ้งเซวียน?” เจียงเยวี่ยมองคนบนเตียงที่ถูกพันผ้าจนเหมือนบ๊ะจ่าง พลิกดูบนล่างซ้ายขวาอยู่หลายรอบ กว่าจะตัดสินจากรูปทรงของดวงตาคู่นั้นที่คุ้นเคยได้ว่าคนผู้นี้คือเหอจิ้งเซวียน