เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองปีมานี้อาจินใช้ชีวิตอยู่ในเมืองกว่างเฉิงได้ไม่เลว เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มพ่อค้าหิ้วสินค้ารุ่นแรก ๆ จึงสั่งสมเส้นสายไว้ไม่น้อย เมื่อคืนเขาหนาวจนแทบทนไม่ไหว ทั้งเหนื่อยทั้งหิว แม้แต่การตอบสนองของสมองก็ช้าลง จึงเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ
หลังจากหลับไปหนึ่งตื่น อาจินก็รู้สึกเหมือนได้คืนชีพขึ้นมาเต็มเปี่ยม เมื่อได้ยินเจียงเยวี่ยถามว่าเขากับเหอจิ้งเซวียนรู้จักกันได้อย่างไร เขาจึงเล่าเรื่องราวออกมา
แม้สองปีมานี้อาจินจะเคยไปอำเภอชิงซานหลายครั้ง และเจียงเยวี่ยเองก็เคยคิดจะแนะนำให้เหอจิ้งเซวียนกับอาจินรู้จักกัน เพราะทั้งสองต่างก็เป็นอัจฉริยะด้านการค้า แต่กลับบังเอิญไม่ตรงจังหวะกันทุกครั้ง ตอนอาจินไปอำเภอชิงซาน เหอจิ้งเซวียนก็ไม่อยู่ ต่อมาเหอจิ้งเซวียนก็เดินทางไปสร้างตัวทางแดนใต้โดยตรง ทั้งสองจึงยังไม่เคยพบหน้ากัน