กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่ไหนเลยจะแค่จูบ เขากอดเจียงเยวี่ยไว้ไม่ยอมปล่อย จูบแล้วจูบอีก ทั้งยังค่อย ๆ จูบลึกซึ้งขึ้น
จนกระทั่งทั้งสองได้ยินเสียงฝีเท้า มีคนกำลังเดินมา กู้เหย่จึงยอมปล่อยเจียงเยวี่ยอย่างอาลัยอาวรณ์
“รีบนอนล่ะ!”
กู้เหย่มองตามเจียงเยวี่ยจนเธอเดินเข้าไปในหอพักหญิง
เจียงเยวี่ยเดินเข้าไปในห้องโถงแล้วหันกลับไปมองด้านหลัง ร่างของกู้เหย่ซ่อนอยู่ในเงามืด แววตาอ่อนโยนนั้นทำให้เธอรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง เธอโบกมือเบา ๆ กู้เหย่ยิ้มให้เจียงเยวี่ย หัวใจของเจียงเยวี่ยหวานล้ำ เธอหันหน้ากลับแล้วเดินขึ้นชั้นบน
ในหอพักเงียบสงัด เจียงเยวี่ยผลักประตูเข้าไป จางชุนเสียกับหวังจื่อเหยียนยังไม่นอน ทั้งคู่ยังนอนอยู่บนเตียงและใช้ไฟฉายอ่านหนังสือ