กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หญิงชราจางรู้สึกได้ถึงไอเย็นที่แผ่เข้ามา หนังศีรษะราวกับถูกสายตาเย็นเยียบคู่นั้นเฉือนจนหลุดออกไป ทำให้เธอตกใจจนแทบฉี่ราด รีบปฏิเสธเสียงแข็ง “ไม่ใช่ฉันพูดนะ! ทั้งหมดเป็นหลิวต้าฟาแต่งเรื่องขึ้นมาเอง! เขาเป็นแค่คางคกริอ่านกินเนื้อหงส์ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน!”
หลิวต้าฟานอนแผ่อยู่บนพื้นราวกับสุนัขที่ใกล้ตาย กระดูกทั่วร่างเจ็บระบมไปหมด เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงชราจาง เขายังคงพยายามคลานขึ้นมาโต้แย้งสุดชีวิต “สหายทหาร คุณอย่าไปเชื่อเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอบอกฉันว่าครอบครัวของแม่นางเจียงจะหาลูกเขยให้ ต่อให้ฉันมีความกล้าสิบเท่าก็ไม่กล้าทำหรอก!”
“โอ๊ย โอ๊ย!” หลิวต้าฟาพูดหนึ่งประโยคก็ต้องครางออกมาหนึ่งครั้ง ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน