กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สะใภ้ ผมขอข้าวสวย 5 เหมาตักหนึ่ง!”
ที่แท้เป็นทหารคนหนึ่งกำลังตักอาหารอยู่ที่ช่องบริการ เขาเรียกน้าจากโรงอาหารว่าพี่สะใภ้
เจียงเยวี่ยหัวเราะออกมาอย่างขบขัน
ทำเอาเธอตกใจหมด เมื่อครู่นี้เธอนึกว่ามีคนเรียกเธอว่าพี่สะใภ้จริง ๆ
“เจียงเยวี่ย เธอหัวเราะอะไร?” อวี๋หรานเห็นเจียงเยวี่ยมองไปทางแถวทหารที่กำลังต่อคิวตักอาหารอีกฝั่งพลางหัวเราะ จึงอดถามไม่ได้ “เธอรู้จักเขาเหรอ?”
“ไม่รู้จัก!” เจียงเยวี่ยส่ายหน้า เธอไม่รู้จะอธิบายให้อวี๋หรานกับคนอื่น ๆ ฟังอย่างไรว่าแท้จริงแล้วกำลังหัวเราะอะไร จึงพูดเพียงว่า “นึกถึงเรื่องขำ ๆ ขึ้นมาได้น่ะ!”
“เจียงเยวี่ย ดูสิ รุ่นพี่กัวกำลังมองเธออีกแล้ว!” เสิ่นฮุ่ยฮุ่ยต่อแถวอยู่ด้านหน้าเจียงเยวี่ย เวลานี้จึงหันกลับมากระซิบบอกเธอ