เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันนี้เป็นวันที่ 22 เดือนสิบสอง กู้เหย่ตื่นแต่เช้ามาทำความสะอาด เจียงเยวี่ยตื่นมาเห็นเขากำลังวุ่นอยู่ จึงหยิบผ้ามาเช็ดโต๊ะด้วย
“ฉันทำเอง คุณพักเถอะ!” กู้เหย่รับผ้าจากมือเจียงเยวี่ยไป ไม่ยอมให้เธอทำงาน
“ตอนเที่ยงเราทำเกี๊ยวกินกัน คุณอยากกินไส้อะไร?”
“ฉันกินอะไรก็ได้!” เจียงเยวี่ยยืนอยู่ข้างประตู เอียงศีรษะมองกู้เหย่พลางยิ้ม
“ยิ้มอะไร?” กู้เหย่เลิกคิ้ว
ดวงตากลมโตของเจียงเยวี่ยโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว “กู้เหย่ ตอนนี้นายช่างมีความเป็นสามีเหลือเกิน!”
เขาแตกต่างจากนายทหารหน้าตาเย็นชา เคร่งขรึม และไม่เคยยิ้มแย้มคนที่เจียงเยวี่ยพบครั้งแรกริมทะเลสาบในเมืองเอกมณฑลราวกับเป็นคนละคน
กู้เหย่ยกมุมปากอย่างภาคภูมิใจ “ฉันแต่งงานแล้ว แถมกำลังจะเป็นพ่อคนในอีกไม่นาน จะมีความเป็นสามีก็ถูกแล้ว!”