กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โทษฉันเอง โทษฉันเอง!” กู้เหย่แทบจะปวดใจตายอยู่แล้ว เขายกมือเช็ดคราบน้ำตาที่หางตาของเจียงเยวี่ย
ปกติภรรยาตัวน้อยก็ขี้แยอยู่แล้ว แค่กระแทกหรือชนอะไรนิดหน่อยก็ร้องไห้ ช่วงสองสามวันนี้เธอกินไม่ลงนอนหลับไม่สนิท อารมณ์หงุดหงิด กู้เหย่เข้าใจได้
“ท้องครั้งนี้ครั้งเดียว ต่อไปไม่ท้องอีกแล้ว!” กู้เหย่ดึงเจียงเยวี่ยเข้ามากอด
เขาเองก็อยากย้อนเวลากลับไป ไม่อยากให้เจียงเยวี่ยต้องทนทุกข์กับการตั้งครรภ์ แต่บนโลกนี้ไม่มียาแก้ความเสียใจ ตอนนี้เจียงเยวี่ยก็ตั้งครรภ์แล้ว เขาคงไม่อาจไปทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเขากับเจียงเยวี่ยจริง ๆ
เจียงเยวี่ยเบะปาก ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา ก่อนจะโขกศีรษะลงตรงหน้าอกของกู้เหย่ “ฉันไม่สบายตัว!”