กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่ไปโรงพยาบาลตอนใกล้ห้าโมงเย็น เฒ่าหลินถูกส่งตัวมาผ่าตัดฉุกเฉินในวันที่สอง หลังพักฟื้นเกือบหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้เขากินข้าวได้แล้ว และสภาพจิตใจก็ฟื้นตัวได้ดี
“ยัยหนู ดูเธอสิ ฉันแก่จนเหลือแต่กระดูกแล้ว เธอยังทุ่มเทช่วยชีวิตฉันอีก เสียเงินเปล่าแท้ ๆ!” ทันทีที่เฒ่าหลินเห็นเจียงเยวี่ยกับกู้เหย่ ริมฝีปากที่เหลือฟันอยู่เพียงซี่เดียวก็เบะลง น้ำตาไหลออกจากดวงตาขุ่นมัว
แต่เฒ่าหลินก็พูดไปอย่างนั้นเอง ความจริงแล้วใบหน้าและหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
หลานชายของเฒ่าหลินก็ซาบซึ้งในบุญคุณของเจียงเยวี่ยจนหลั่งน้ำตา หากกู้เหย่ไม่ตาไวมือเร็วยื่นมือไปรับเขาไว้ เขาคงคุกเข่าลงไปแล้ว