เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยเกือบหลุดปากพูดออกไป โชคดีที่พี่สะใภ้จ้าวไม่ได้สังเกต
พอได้ยินเจียงเยวี่ยบอกว่ากู้เหย่เองก็ไม่รีบร้อน นางก็ส่งเสียงฮึออกมา “อย่างนั้นฉันคงต้องพูดกับเขาให้ดีแล้ว! พวกผู้ชายไม่รีบร้อนก็จริง ต่อให้อายุสี่สิบห้าสิบปีก็ยังมีลูกได้ แต่ผู้หญิงอย่างพวกเรา พออายุเกินสี่สิบแล้ว ถ้าอยากมีลูกก็ยาก!”
“เจียงเยวี่ย พี่สะใภ้ขอพูดอีกสักประโยค ตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกู้เหย่กำลังดี ก็ควรรีบมีลูกสักคนตอนที่ยังมีโอกาส! ตอนนี้เธอยังสาว อาจยังไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ แต่พอเธออายุเท่าพี่สะใภ้ก็จะเข้าใจเอง ที่จริงแล้วเมื่อถึงที่สุด ความรักก็จะกลายเป็นความผูกพันในครอบครัว บ้านหนึ่งหลังต้องอาศัยลูกเป็นสายใยยึดเหนี่ยว!”
“เธอคงไม่อยากให้ตอนนั้นกู้เหย่ไปหาผู้หญิงคนอื่นมีลูกด้วยใช่ไหม?”