กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันไปไม่จริงจังตรงไหน? เห็น ๆ อยู่ว่ากำลังทำเรื่องจริงจังอยู่ไม่ใช่หรือ?” กู้เหย่ปลดกระดุมคอเสื้อของเจียงเยวี่ย ก้มลงจูบลำคอของเธอพลางหยอกเย้าไปด้วย
ลำคอของพี่สะใภ้เล็กทั้งหอมทั้งอุ่นนุ่ม แถมยังสัมผัสได้ถึงจังหวะเต้นของหลอดเลือดแดงใหญ่
“อย่า—” เจียงเยวี่ยถูกจูบจนรู้สึกจักจี้ไปทั้งตัว ร่างกายอ่อนแรงลงวูบหนึ่ง เธอพยายามผลักกู้เหย่อย่างแรง คิดจะหลบเขา
แต่ทันทีที่เธอเอ่ยปาก เสียงนั้นกลับทั้งอ่อนหวานทั้งนุ่มนวล กังวานราวเสียงนกกระจิบร้อง แฝงความรู้สึกปฏิเสธอย่างมีเชิงจนชวนให้เข้าหา ทำให้ไฟในร่างกายของกู้เหย่ลุกโชนขึ้นในพริบตา
ช่วงหลายวันมานี้ ตอนเที่ยงกู้เหย่กลับมาไม่ได้ พอตกเย็นกลับบ้านมากินข้าวก็ต้องกลับไปทำงานล่วงเวลาอีก พอเขากลับถึงบ้าน เจียงเยวี่ยก็หลับไปแล้ว