กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้ อย่าวิ่งสิ!” เจียงเยวี่ยไม่คิดว่าเด็กหนุ่มจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ทันทีที่ได้ยินคำว่าสำนักความมั่นคงสาธารณะ เธอจึงเผลอคิดจะวิ่งตามไป
“ช่างเขาเถอะ!” กู้เหย่คว้ามือเจียงเยวี่ยไว้ แล้วดึงเธอกลับเข้ามาในอ้อมแขน
“เด็กคนนั้นจะวิ่งหนีทำไม?” เจียงเยวี่ยพูดอย่างจนคำพูด เธอหมายถึงจะส่งคนที่อยู่ข้างนอกไปสำนักความมั่นคงสาธารณะ แต่เด็กคนนี้กลับวิ่งเร็วยิ่งกว่ากระต่าย ชั่วพริบตาก็หายลับไปแล้ว
“เขาไม่ได้พูดความจริง!” กู้เหย่มองไปทางปากตรอก เสียงคร่ำครวญจากทางนั้นยังดังสลับกันไม่ขาด ทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ
ค่ำคืนดี ๆ กลับถูกพวกอันธพาลเหล่านี้ทำลายเสียได้!
“หุบปากให้หมด!”