กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงแรมแห่งนี้อยู่ในตรอก รถยนต์ขับเข้ามาไม่ได้ จึงจอดอยู่ริมถนน ต้องเดินไปอีกระยะหนึ่งจึงจะออกจากตรอกได้
ในตรอกไม่มีไฟถนน มีเพียงแสงไฟจากบ้านสองข้างทางที่ส่องออกมา เมื่อมีกู้เหย่อยู่ด้วย เจียงเยวี่ยจึงไม่รู้สึกกลัว แต่ความมืดมิดทำให้มองไม่เห็นพื้น พอเดินจึงรู้สึกก้าวพลาดบ้างสูงบ้างต่ำบ้าง
“ฉันแบกเธอเอง!” กู้เหย่ปล่อยมือเจียงเยวี่ย เดินไปตรงหน้าเธอ แล้วก้มตัวลงย่อตัว
เจียงเยวี่ยไม่เกรงใจเขาอยู่แล้ว เธอรู้ว่ากู้เหย่มีแรงมหาศาล แค่ใช้มือข้างเดียวก็ยกเธอขึ้นได้ การแบกเธอจึงเป็นเรื่องง่ายดาย
“กู้เหย่ ที่บ้านนายมีแค่นายคนเดียวหรือ?”
จนถึงตอนนี้ แม้เจียงเยวี่ยจะพอรู้เรื่องครอบครัวของกู้เหย่อยู่บ้างแล้ว แต่เธอก็อยากรู้มากกว่านี้