กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยกำลังโมโหจัด ต่อให้เห็นทะเบียนสมรสก็ไม่กลัว “เลิกหลอกฉันได้แล้ว! เราหย่ากันแล้ว ทะเบียนสมรสก็ไม่มีประโยชน์อะไรอีก!”
“ใครบอกว่าเราหย่ากันแล้ว?” กู้เหย่เคยถูกใครทำให้โมโหขนาดนี้เสียที่ไหน คิ้วกระบี่ของเขาชูตั้ง ดวงตาเย็นเยียบแผ่ประกายโกรธ ฟันขบกันดังกรอด ๆ “เจียงเยวี่ยฟังฉันให้ดี ตั้งแต่อดีต ตอนนี้ และต่อไปในอนาคต ฉันก็ไม่มีวันหย่า!”
เมื่อได้ยินคำพูดของกู้เหย่ เจียงเยวี่ยก็ชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง เธอเกือบจะเชื่อจริง ๆ อยู่แล้ว แต่พอนึกถึงรายงานขอหย่าฉบับนั้นขึ้นมาได้ คิ้วก็ขมวดแน่น แก้มทั้งสองข้างขบเกร็งโดยไม่รู้ตัว
“กู้เหย่ ตกลงคุณต้องการทำอะไรกันแน่? คุณเป็นคนพูดเองว่าทนอดีตของฉันไม่ได้ และคุณก็เป็นคนขอหย่า ตกลงคุณหมายความว่าอย่างไร?”