เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยไม่เข้าใจกู้เหย่ว่าโกรธอะไร แต่ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว พอดีพรุ่งนี้เธอก็ต้องไป และวันนี้กู้เหย่ก็นำใบหย่ามาให้ เธอจึงไม่ต้องคอยคิดอีกว่าจะกลับไปที่เขตบ้านพักครอบครัวทหารเมื่อไร แล้วถ้ากลับไปจะต้องเผชิญหน้ากับกู้เหย่อย่างไร
ก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้ลงใต้ไปโดยไม่มีอะไรให้ต้องอาลัยอาวรณ์
“ก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้นหรอก แต่คุณมาถูกจังหวะพอดีจริง ๆ …” เจียงเยวี่ยรู้ตัวว่าไม่ควรพูดต่อ เธอไม่ควรทำให้กู้เหย่เข้าใจผิดว่าเธอหวังให้เขารั้งเธอไว้
ในความคิดของเจียงเยวี่ย หากจะตัดขาด ก็ต้องตัดให้สะอาดหมดจด ต่อไปไม่ต้องติดต่อกันอีก
ในยุคที่การสื่อสารยังไม่พัฒนา หากต้องการตัดการติดต่อกับใครสักคน ก็เป็นเรื่องง่ายมาก
โชคดีที่พวกเขาแต่งงานกันได้ไม่นาน ยังไม่มีลูกเป็นของตัวเอง เมื่อไม่มีลูก ก็ไม่มีสิ่งผูกมัด