เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยว่ตัดหัวกุ้งมังกรออก แล้วทำหางกุ้งมังกรสิบสามเครื่องเทศขึ้นมา แม้ยังไม่ยกลงจากเตา กลิ่นหอมก็ลอยมาแตะจมูกแล้ว
หลิ่วเฟิ่งเซียนได้กลิ่นหอมก็เริ่มเจริญอาหาร พอเห็นเจียงเยว่เปิดฝาหม้อ นางจึงพูดว่า “ตักให้ฉันสักชาม ให้สามีฉันลองชิมหน่อย!”
“ได้!” ตั้งแต่เจียงเยว่เข้ามาจนถึงตอนนี้ นางยังไม่เคยเห็นสามีของหลิ่วเฟิ่งเซียนที่เล่าลือกันเลย นางได้ยินพวกป้า ๆ น้า ๆ ซุบซิบนินทากันว่า ปกติสามีของหลิ่วเฟิ่งเซียนแทบไม่ออกหน้า คนที่คอยวิ่งซื้อผักซื้อกับข้าวและนำมาส่งที่บ้านของพวกนาง ล้วนเป็นพี่ชายใบ้วัยยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่ง
ดูจากเสื้อผ้าของหลิ่วเฟิ่งเซียนก็รู้ได้ว่านางพิถีพิถันมาก ข้าวของเครื่องเรือนในบ้านก็มีรสนิยม แม้แต่ถาดรองชามก็ยังทำจากไม้จันทน์สีม่วง
“พวกคุณรอฉันอยู่ตรงนี้สักครู่!”