กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“รับทราบ!” เสียงเป็ดตัวผู้เห็นว่าเจียงเยวี่ยถึงกับสนับสนุนให้เขาไปจับกุ้งตัวเล็ก จึงกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ
ทังจื่อหยางมองเสียงเป็ดตัวผู้หิ้วถังน้ำเปล่าวิ่งออกไป ก่อนเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนจนบรรยายไม่ถูก
“ทำไมเธอยังยุให้เขาหนีเรียนอีก?”
“ฉันไปสนับสนุนให้เขาหนีเรียนตรงไหน? อย่ามาพูดมั่ว!” เจียงเยวี่ยโบกมือ ความสนใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับกุ้งตัวเล็กที่คลานกันเกลื่อนพื้น
“ทังจื่อหยาง ช่วยหน่อย จับพวกนี้ใส่อ่างน้ำไปล้างให้สะอาดทั้งหมด! ล้างกุ้งตัวเล็กเป็นใช่ไหม? ใช้แปรงขัดตรงท้อง ตัดก้ามออก เหลือไว้แค่ก้ามใหญ่ แล้วดึงเส้นกุ้งออก” หลังสั่งทังจื่อหยางเสร็จ เจียงเยวี่ยก็หิ้วตะกร้าผักเตรียมออกจากบ้าน
“เธอจะไปไหน?” ทังจื่อหยางรีบตามออกไปถาม