เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยใช้ลวดอะลูมิเนียมที่ซื้อมาล่วงหน้าร้อยดอกจำปากล้วยไม้สีขาวขนาดเท่ากันสองดอกเข้าด้วยกัน เหลือลวดส่วนสั้น ๆ ไว้ด้านนอกแล้วบิดเป็นวง
ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นคุณยายขายดอกไม้บนถนนร้อยดอกจำปากล้วยไม้แบบนี้ วงลวดที่ยื่นออกมาสามารถใช้แขวนกับกระดุมได้ กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกจำปากล้วยไม้ทำให้อารมณ์ของผู้คนดีขึ้น
“เจียงเยวี่ย เธอจะไปขายดอกไม้หรือ ดอกไม้แบบนี้จะมีคนซื้อหรือ” ทังจิงจิงเห็นว่าเจียงเยวี่ยตื่นเต้นมากและไม่อยากขัดความตั้งใจของเธอ แต่สีหน้าก็ยังเผยความกังวลออกมา
“ไม่ว่าจะมีคนซื้อหรือเปล่า อย่างไรดอกไม้พวกนี้ก็เก็บมาจากต้น ขายออกไปได้หนึ่งดอกก็คือกำไร ขายไม่ออกก็ถือว่าฉันออกไปเดินเล่นแล้วกัน พี่จิงจิงคิดว่าใช่ไหมล่ะ”
“ไปคนเดียวหรือ” ทังจิงจิงยังคงไม่วางใจ “เธอเพิ่งมาได้ไม่กี่วัน ยังไม่คุ้นทาง ให้เสี่ยวเม่ยไปกับเธอด้วยเถอะ”