กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่าเพิ่งรีบสิ ฉันยังพูดไม่จบเลย!” ผู้การฝ่ายการเมืองถังโบกมือ ส่งสัญญาณให้กู้เหย่ใจเย็นลง
“เจ้าหน้าที่ทางสถานีรถไฟเมืองเอกมณฑลนึกขึ้นได้ว่า เมื่อไม่กี่วันก่อน น่าจะเป็นวันที่สองหลังจากนักศึกษาที่ชื่อเจินเจี้ยนถูกจับ พวกเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งผิวดำราวกับถ่าน แถมใบหน้าเต็มไปด้วยกระ คนนี้ขึ้นรถไฟไป รูปร่างค่อนข้างคล้ายกับน้องสะใภ้ ที่จำได้ชัดขนาดนี้ก็เพราะเธอซื้อตั๋วรถไฟคนเดียวถึง 2 ใบ และจะไปเมืองเซิน”
กู้เหย่พลันตึงเครียดขึ้นมา เดิมทีเขาพิงอยู่บนเตียง แต่ชั่วพริบตาก็ยืดตัวตรง เขารู้ว่าผู้การฝ่ายการเมืองถังไม่มีทางเอ่ยถึงคนที่ไม่สำคัญขึ้นมาโดยไร้เหตุผล หรือว่า...