กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนกู้เหย่โมโห แววตาของเขาก็เย็นเยียบราวกับคมดาบเช่นนี้
เจียงเยวี่ยแอบชำเลืองมองทังจื่อหยาง แต่ถูกจับได้เข้าเสียก่อน ขณะที่ทังจื่อหยางหันมามอง เธอก็รีบเบือนหน้าหนีไปในชั่วพริบตา ทว่าก็ยังรู้สึกได้ว่าทังจื่อหยางหรี่ตามองเธอ
“เหล่าซานเสียมารยาทกับแม่นางเจียง ฉันเลยลงมือสั่งสอนเขา!”
“เหล่าซานคนนี้จริง ๆ เลย!” ทังจิงจิงขมวดคิ้ว สีหน้าทั้งเป็นห่วงทั้งไม่พอใจ
ตอนนั้นเอง เจียงเยวี่ยก็เอ่ยขึ้นว่า “พี่จิงจิง ฉันกลับดีกว่า ขอบคุณสำหรับความหวังดีของพี่ แต่ฉันอยู่ต่อไม่ได้แล้ว จะให้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของพี่ต้องได้รับผลกระทบเพราะฉันไม่ได้!”
เจียงเยวี่ยไม่ได้พูดเพื่อเอาตัวรอด เธออยากกลับไปจริง ๆ