กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทังจิงจิงตะโกนเรียกเจ้าของเสียงเป็ดตัวผู้หลายครั้ง แต่ก็เรียกเขาไว้ไม่อยู่ จึงหันกลับมาพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “เจียงเยว่ อย่าเก็บไปใส่ใจเลย เดี๋ยวกลับไปฉันจะอบรมเหล่าซานให้ดี!”
“ไม่เป็นไร! ฉันไม่ถือสาหรอก!” เจียงเยว่ไม่มีทางลดตัวไปทะเลาะกับเด็กหนุ่มวัยครึ่งคนครึ่งเด็กอยู่แล้ว เธอหันไปจูงมือเล็ก ๆ ของเปาเฉียง พร้อมช่วยทังจิงจิงถือกระเป๋าถืออีกใบ แล้วพูดว่า “พี่จิงจิง พวกเราไปกันเถอะ!”
ทังจิงจิงอุ้มลูกสาวคนเล็กไว้ พลางยิ้มขอบคุณให้เจียงเยว่ “ได้!”
ทันทีที่เดินออกจากสถานีรถไฟ เจียงเยว่ก็เห็นเจ้าของเสียงเป็ดตัวผู้กำลังพูดกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ทั้งยังชี้ไม้ชี้มือมาทางนี้ไปด้วย สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความเดือดดาลแทนความไม่เป็นธรรม