เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม ดื่มไปนิดหน่อย!” ทันทีที่กู้เหย่เอ่ยปาก กลิ่นสุราก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น ภายใต้แสงจันทร์ ดวงตาที่งดงามอยู่แล้วของเขายิ่งเปล่งประกายจับตา
เจียงเยวี่ยกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “ถ้าอย่างนั้นกลับบ้าน ฉันจะต้มยาสร่างเมาให้คุณ”
“ได้!”
กู้เหย่ก้มตัวลงอุ้มหนิงหนิงขึ้นมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์สุราหรือไม่ ผู้พันกู้ซึ่งปกติมักกำชับให้เจียงเยวี่ยสำรวม รักษาระยะห่างเวลาอยู่ข้างนอก และห้ามเดินคลอเคลียกัน คืนนี้กลับเป็นฝ่ายกุมมือเจียงเยวี่ยก่อน
ฝ่ามือของชายหนุ่มอบอุ่นและทรงพลัง กลางฝ่ามือกับปลายนิ้วล้วนมีตาปลาหนา ๆ ส่วนมือของหญิงสาวนุ่มนวลเรียวงาม อ่อนนุ่มราวหน่อไม้ผลิ
กู้เหย่อดบีบมือน้อย ๆ ของภรรยาตัวน้อยของตนไม่ได้ ทุกวันเธอทั้งทำอาหาร ซักผ้า และทำงานบ้าน แต่มือทั้งสองข้างกลับไม่หยาบกร้าน ยังคงละเอียดนุ่มลื่นเช่นเดิม