เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่ไม่ได้นั่งลงรอ แต่เดินเข้าห้องครัวไปพร้อมกับเจียงเยวี่ย เจียงเยวี่ยเพิ่งยื่นมือจะเปิดฝาหม้อ มือก็ถูกมือใหญ่ของกู้เหย่คว้าไว้ เขาออกแรงดึงเพียงเล็กน้อย ร่างของเธอก็ล้มเข้าสู่อ้อมอกอันอบอุ่นแข็งแรงของเขา
“เจียงเยวี่ย” ดวงตาของกู้เหย่ล้ำลึกราวกับดวงดาว จับจ้องเจียงเยวี่ยอย่างแน่วแน่
เจียงเยวี่ยเงยหน้ามองกู้เหย่ คิดว่าเขามีอะไรจะพูดกับเธอ ทว่ากลับเห็นเพียงเปลวเพลิงราวกับกำลังลุกไหม้อยู่ในดวงตาของกู้เหย่
“กู้เหย่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?” เจียงเยวี่ยนึกถึงเสียงฟ้าร้องเมื่อเช้านี้ หัวใจจึงหนักอึ้งลงอย่างห้ามไม่ได้
กู้เหย่ไม่ตอบคำถามของเจียงเยวี่ย เขาโน้มตัวลงจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัว ลมหายใจของเขาหอบกระชั้น กลิ่นอายร้อนผ่าวพ่นรดใบหน้าของเจียงเยวี่ยจนเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย